Methoden


Geef mij de vijf

De methodiek Geef me de 5 geeft antwoorden op de vragen van CASS. CASS is iemand met de diagnose Autisme Spectrum Stroornis. De naam CASS wordt binnen de methode gebruikt, om niet de hele tijd haar of hem te hoeven gebruiken. CASS kan een man, vrouw, jongen, meisje, oma of opa zijn. Door CASS zijn autisme ontbreekt er samenhang voor CASS. Hierdoor kan CASS veel onduidelijkheid ervaren, onzeker worden met paniek, angst en ongewenst gedrag als gevolg. Geef me de 5 geeft deze duidelijkheid door alles te communiceren via de bekende puzzel: Wie, Wat, Hoe, Waar en Wanneer. Deze puzzel kan op iedere CASS worden afgestemd. Dit kan bijvoorbeeld in een dagschema worden uitgewerkt. Dit kan voor CASS maar ook voor zijn omgeving veel meer duidelijkheid bieden, waardoor zijn omgeving ook op dezelfde manier kan handelen. Voor meer informatie, zie ook www.geefmede5.nl.


Ondersteunende communicatie

Mensen met een verstandelijke beperking kunnen soms hun gevoelens en verlangens moeilijk verwoorden. Soms spreken gebaren, foto’s of pictogrammen dan meer. Daarom maakt Mijn Kompas ook gebruik van ondersteunende communicatie. Voor Mijn Kompas is het belangrijk dat mensen met een verstandelijke beperking de mogelijkheid hebben op een zo goed mogelijke communicatie. Gebaren, foto’s en pictogrammen ondersteunen de communicatie op de gebieden waar gesproken taal niet voldoet. Er wordt dan gekeken naar wat de cliënt in zijn slechtste gemoedstoestand begrijpt. Want een cliënt moet altijd de ondersteunende communicatie begrijpen. Bijvoorbeeld een cliënt begrijpt in een goed humeur zowel foto’s als pictogrammen. Wanneer dezelfde cliënt echter geen goed humeur heeft, begrijpt hij alleen foto’s. In dat geval zal Mijn kompas gebruik maken van foto’s, omdat het doel is dat de ondersteunende communicatie altijd begrepen wordt.



Backward chaining

Het aanleren van een nieuwe vaardigheden is niet voor iedereen gemakkelijk. Soms is het gemakkelijker om in kleine stapjes van achter naar voren te leren. De laatste stap is meestal het makkelijkst en zo ontwikkelt de hele vaardigheid zich door middel van succeservaringen. Dit wordt ook wel backward chaining genoemd.

De vaardigheid word eerst opgedeeld in stapjes, het aanleren volgt dan op de volgende manier:

    • De totale vaardigheid wordt eerst een keer voorgedaan.
    • Dan betrekt Mijn kompas de cliënt in het proces en laat hem meedoen. Vervolgens laat je hem de laatste stap helemaal alleen doen. Wanneer dit lukt dan moedig je hem aan en hierdoor wordt de cliënt beloond. Deze laatste stap wordt dan een aantal keer herhaald, totdat de cliënt de stap vlot en zelfstandig kan uitvoeren.
    • Daarna kan er begonnen worden aan de voorlaatste stap, elke keer dat het lukt wordt de cliënt aangemoedigd. Mocht deze stap iets minder goed gaan dan negeert Mijn kompas dit. Alleen de positieve dingen worden benoemd, want door negatieve aandacht kan er ongewenst gedrag aangemoedigd worden.
    • Kan de cliënt na een paar keer de stap nog niet zelfstandig, bedenk dan een tussenstap. Door een tussenstap te bedenken die wel goed gaat, wordt er een positieve ervaring gecreëerd. Zo stuurt Mijn kompas de stapjes aan, waardoor de cliënt uiteindelijk bij de stap die de cliënt al kent en zo de vaardigheid goed af kan sluiten.


Social stories

Bij de methodiek Social Story worden situaties in één specifiek gedefinieerde stijl en format beschreven. De Social Story bevat de relevante sociale aanwijzingen, perspectieven en gangbare reacties die van pas komen bij een bepaalde situatie. Het doel is om sociale informatie op een makkelijke en geruststellende manier te begrijpen. Iemand kan wanneer hij gebeurtenissen en verwachtingen beter begrijpt meer effectief reageren. Een voorbeeld van een Social Storie is iemand die een kapper bezoekt. Er wordt in het verhaal beschreven welk gedrag er van je wordt verwacht en wat de kapper bij jouw gaat doen. Hierdoor wordt de situatie van het naar de kapper gaan meer voorspelbaar.


Ik ben speciaal

Uitleggen aan mensen met autisme wat autisme is, is geen alledaagse opdracht. Voor wie hiermee aan de slag wil, is er deze workshop. Na een korte inleiding over de theoretische achtergronden wordt ingegaan op de indicatie en tegenindicaties. Mogelijke valkuilen worden besproken. Via demonstraties en praktische oefeningen leggen we de concrete werkwijze uit van het informeren van kinderen, jongeren en volwassenen met autisme over hun handicap.